Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2019

Αιωνόβια και προστατευόμενα δέντρα της Κύπρου σύμφωνα με το Τμήμα Δασών

Ο αιωνόβιος Δρυς στην Πόλη Χρυσοχούς, ο Πλάτανος στον Κάτω Δρυ και άλλα 71 «διάσημα» δέντρα της Κύπρου

73 υπέροχα αιωνόβια δέντρα που επιβεβαιώνουν το θαύμα της κυπριακής φύσης…





Περνώντας πριν από μερικές από την Πόλη Χρυσοχούς, από τον δρόμο που βρίσκεται ο αιωνόβιος δρυς (βαλανιδιά) σε κεντρικό σημείο του Δήμου, ήρθαν στο μυαλό μας ωραίες αναμνήσεις από την εποχή που κάναμε κάμπινγκ στην Πόλη και τα βράδια πηγαίναμε για σουβλάκι σε εκείνο ακριβώς το σημείο.





Εννοείται πως δεν χάσαμε την ευκαιρία να πάμε κοντά για να δούμε την πινακίδα με τις πληροφορίες που έχει αναρτήσει το Τμήμα Δασών κάτω ακριβώς από το πανύψηλο αυτό δέντρο, αφού βρίσκεται υπό την προστασία του.








Με αφορμή την απροσδόκητη αυτή επίσκεψή μας και γνωρίζοντας πως στο νησί υπάρχουν κι άλλα πολλά τέτοια δέντρα, δεν χάσαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τους αρμόδιους στο Τμήμα Δασών έτσι ώστε να μαζέψουμε σε ένα άρθρο όλα τα «διάσημα» δέντρα της Κύπρου, αφού αρκετά από αυτά μπορούν άνετα να μας ξυπνήσουν αναμνήσεις από περασμένες δεκαετίες αλλά και να μας βοηθήσουν να εκτιμήσουμε τον φυσικό πλούτο του τόπου μας!


Ο αιωνόβιος πλάτανος στον Κάτω Δρυ / φωτογραφία: mycyprusinsider.com

73 τα αιωνόβια δέντρα που προστατεύονται στην Κύπρο
Σύμφωνα με το Τμήμα Δασών, στην Κύπρο υπάρχουν 115 δέντρα τα οποία βρίσκονται υπό την προστασία του Τμήματος σε συνεργασία με την Πολεοδομία. Παράλληλα, υπάρχουν άλλα 73 δέντρα τα οποία προστατεύονται αποκλειστικά από το Τμήμα Δασών.
«Μέχρι το 2018 είχαμε στη λίστα μας 68 αιωνόβια δέντρα, τα οποία προστατεύουμε και συντηρούμε. Τον τελευταίο χρόνο όμως προσθέσαμε ακόμα 5, με αποτέλεσμα να προστατεύουμε σήμερα 73 δέντρα» λέει στη CITY o Ανώτερος Δασικός Λειτουργός του Τμήματος Δασών, Τάκης Παπαχριστοφόρου, ο οποίος τα τελευταία 30 χρόνια ασχολείται αποκλειστικά με τα αιωνόβια δέντρα.
Τα δέντρα που προστατεύονται
Τα δέντρα «Μνημεία της Φύσης» είναι δέντρα μεγάλης ηλικίας, που έχουν καταφέρει να επιβιώσουν δια μέσου των αιώνων.
Η επιλογή συγκεκριμένων δέντρων για κήρυξη τους σε «Μνημεία της Φύσης» γίνεται με βάση συγκεκριμένα κριτήρια όπως η ηλικία, το μέγεθος, το είδος και επίσης κατά πόσο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον από επιστημονικής, ιστορικής, πολιτιστικής, οικολογικής, θρησκευτικής ή άλλης άποψης. Αφού επιλεγούν, τα δέντρα αυτά κηρύσσονται σε «Μνημεία της Φύσης» και συντηρούνται στο πλαίσια της εφαρμογής του προγράμματος για τη συντήρηση και προστασία των αιωνόβιων δέντρων, του Τμήματος Δασών.
Σημειώνεται, πως τα δέντρα που βρίσκονται σε δασική γη προστατεύονται από τον Περί Δασών Νόμο ενώ όσα είναι εκτός Κρατικών Δασών κηρύσσονται ως προστατευόμενα από το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως, με βάση το Άρθρο 39 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου, πάντοτε σε συνεργασία με το Τμήμα Δασών.

Σεβασμός από δεκάδες γενεές πριν από εμάς...
Λαμβάνοντας υπόψη και τον σεβασμό που έχουν επιδείξει για την προστασία τους δεκάδες γενεές πριν από εμάς, το Τμήμα Δασών αναγνωρίζει την υποχρέωση που έχει για να τα προστατέψουμε και να τα διατηρήσουμε ως στοιχεία της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς μας.

Η πιο πρόσφατη λίστα (2018) με τα 68 αιωνόβια δέντρα που προστατεύονται στην Κύπρο:
  1. Μαύρη πεύκη, στο Δάσος Τροόδους, 400 χρονών
  2. Ο Αόρατος του Τροόδους ή Άρκευθος, 450 χρονών
  3. Λατζιά, στον Κρεμμό της Πελλής, 200 χρονών
  4. Κέδρος Ντεοντάρα, στην Κοιλάδα των Κέδρων, 200 χρονών
  5. Δρυς, στον Πύργος της Ρήγαινας, 500 χρονών
  6. Δρυς, στο χωριό Λάνια, 800 χρονών
  7. Πλάτανος, στον Εκδρομικό χώρο Κομιτιτζιή, 400 χρονών
  8. Πλάτανος, στον Καταρράκτη (Φοινί), 500 χρονών
  9. Μαύρη πεύκη, στο Δάσος Τροόδους, 400 χρονών
  10. Δρυς, στον Αγ. Κόνωνα στον Ακάμα, 200 χρονών
  11. Τραχεία πεύκη, στο Δάσος Γιαλιάς, 250 χρονών
  12. Τραχεία πεύκη, στο Δάσος Γιαλιάς, 230 χρονών
  13. Τραχεία πεύκη, στο Δάσος Γιαλιάς, 260 χρονών
  14. Περνιά στον Ακάμα, 300 χρονών
  15. Πλάτανος, στις Μαύρες Συκιές, 400 χρονών
  16. Κέδρος στην Κοιλάδα των Κέδρων, 150 χρονών
  17. Βαλανιδιά, στο Δάσος της Γιαλιάς, 150 χρονών
  18. Πλάτανος, στο Δάσος της Γιαλιάς, 300 χρονών
  19. Σκλήδρος, στο Δάσος της Γιαλιάς, 200 χρονών
20. Μαύρη πεύκη, στο Δάσος της Γιαλιάς, 250 χρονών
21. Κέδρος στον Πεδουλά, 150 χρονών
22. Φαλακρό κυπαρίσσι στο Φασούρι, 72 χρονών
23. Πεύκο στον Σταυρό της Ψώκας, 200 χρονών
24. Δρυς στον Σταυρό της Ψώκας, 350 χρονών
25. Μαύρη πεύκη στην Αφτουλλίνα, 350 χρονών
26. Άρκευθος στη Μαδαρή, 300 χρονών
27. Σκλήδρος στην Κοιλάδα Πλατύ, 150 χρονών
28. Περνιά στα Πολεμίδια, 250 χρονών
29. Περνιά στα Πολεμίδια, 250 χρονών
30. Περνιά στα Πολεμίδια, 250 χρονών
31. Κέδρος στη Βρύση του Ματσιμά, 300 χρονών
32. Πεύκο στο Δάσος Κολεγίου, 250 χρονών
33. Μαντόπευκος στον Ξεροκόλυμπο, 300 χρονών
34. Κουμαριά στον Προφήτη Ηλία, 120 χρονών
35. Μαύρη πεύκη στη Χωματσιά, 250 χρονών
36. Περνιά στην Kοιλάδα Πλατύ, 450 χρονών
37. Χαρουπιά στα Πολεμίδια, 150 χρονών
38. Περνιά στο Δάσος Αδελφοί, 300 χρονών
39. Δρυς στο Δάσος Αδελφοί, 250 χρονών
40. Συκομουριά στη Μακούντα, 120 χρονών
41. Ελάτη στις Πλάτρες, 115 χρονών
42. Μαύρη πεύκη στο Δάσος Γιαλιάς, 250 χρονών
43. Μαύρη πεύκη στο Δάσος Γιαλιάς, 250 χρονών
44. Μαύρη πεύκη στο Δάσος Γιαλιάς, 210 χρονών
45. Μαύρη πεύκη στο Δάσος Γιαλιάς, 220 χρονών
46. Πλάτανος, στο Δάσος Γιαλιάς, 600 χρονών
47. Σκλήδρος στο Παλαιχώρι, 200 χρονών
48. Μαύρη πεύκη στο Δάσος του Καμπου, 160 χρονών
49. Μαύρη πεύκη στο Δασος Ξερου, 180 χρονών
50. Κουκουναριά στον Άγιο Νικόλαο Πάφου, 110 χρονών
51. Κουκουναριά στον Άγιο Νικόλαο Πάφου, 110 χρονών
52. Κουμαριά στην Κοιλάδα Ρούθκια, 160 χρονών
53. Βαλανιδιά, στο Δάσος Γιαλιάς, 150 χρόνων
54. Κουκουναριά στον Σταυρό της Ψώκας, 120 χρονών
55. Πιστακία στον Προφήτη Ηλία, 170 χρονών
56. Μαύρη πεύκη στον Λυθροδόντα, 160 χρονών
57. Μαύρη πεύκη στον Λυθροδόντα, 130 χρονών
58. Μαύρη πεύκη στον Εκδρομικό Χώρο Κιόνια, 160 χρονών
59. Καλλιτρίδα στον Εκδρομικό Χώρος Κιόνια, 100 χρονών
60. Δρυς στον Εκδρομικό Χώρος Κιόνια, 100 χρονών
61. Μαύρη πεύκη στην Κοιλάδα Αγιάς, 160 χρονών
62. Περνιά στο Δάσος Γιαλιάς, 250 χρονών
63. Πεύκος του Καππέλου στην Κοιλάδα Αγίου Μερκουρίου, 170 χρόνων
64. Μαύρη πεύκη στην Κοιλάδα Αγίου Μερκουρίου, 200 χρονών
65. Πλάτανος στην Κοιλάδα Διαρίζου, 600 χρονών
66. Μαύρη πεύκη στον Πωμό, 150 χρονών
67. Μαύρη πεύκη στο Δάσος Γιαλιάς, 170 χρονών
68. Μαύρη πεύκη στο Δάσος Κάμπου, 180 χρονών
ΠΗΓΗ:https://city.sigmalive.com , youtube.com ,


Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2019

Η γάτα του Αιγαίου , μοναδική ελληνική φυλή ιδανική συντροφιά (εικόνες -βίντεο)


Είναι Ελληνίδα και, μάλιστα, νησιώτισσα. Τη βλέπουμε να λιάζεται στα πεζούλια και να περπατά αγέρωχη στα σοκάκια.
Είναι εκείνη που δεν παραλείπει να προϋπαντήσει τους ψαράδες, που επιστρέφουν με γεμάτες τις ψαροκασέλες τους. Την ομορφιά της τη θαύμασαν και οι Αμερικανοί – το τηλεοπτικό κανάλι Animal Planet της αφιέρωσε εκπομπή. Είναι η γάτα του Αιγαίου.

«Σήμερα η γάτα του Αιγαίου κινδυνεύει με εξαφάνιση, γι’ αυτό προσπαθούμε για τη διατήρησή της, αλλά και για τη διάσωσή της. Πλέον, συναντάται σε όλη την επικράτεια, και στόχος μας είναι η σωστή και η επιλεκτική αναπαραγωγή της. Είναι η κληρονομιά μας. Το στολίδι μας. Την ανακάλυψε, τη δεκαετία του 1990, ο τότε πρόεδρος του Ελληνικού Ομίλου Γάτας (ΕΟΓ), Αντώνης Κασταμωνίτης», επισημαίνει ο εκτροφέας – ιδρυτής της Λέσχης της Γάτας του Αιγαίου, Θεόδωρος Φραγκογιός και συμπληρώνει: «Είναι ξεχωριστή, καθώς δεν παρουσιάζει προβλήματα υγείας. Δεν έχει παρατηρηθεί σε γατί 4-5 ετών να ασθενήσει από καρδιά, νεφρά, συκώτι, δηλαδή κάτι μη αναστρέψιμο.
Ο μέσος όρος ζωής μιας γάτας φτάνει τα 14 χρόνια, ενώ της γάτας του Αιγαίου φτάνει τα 17. Μάλιστα, δεν είναι λίγα τα γατιά που έχουν αγγίξει τα 21 χρόνια».
Η γάτα του Αιγαίου είναι αναγνωρισμένη μόνον από τον Ελληνικό Όμιλο Γάτας, διευκρινίζει ο κ. Φραγκογιός, και τονίζει ότι γίνεται προσπάθεια να αναγνωριστεί, επισήμως και διεθνώς, ως η μοναδική ελληνική φυλή γάτας. «Θα πρέπει να υπάρξει συγκεκριμένος αριθμός γενεών και πολλά εκτροφεία, έτσι ώστε να είναι η πρώτη ελληνική γάτα με γνωστό το γενεαλογικό της δέντρο (pedigree)».



Αλλά, ας γνωρίσουμε την γάτα του Αιγαίου.
Χαρακτήρας
Μπορεί να είναι ανεξάρτητη, όμως επιζητά την παρέα του είδους της, καθώς έχει μάθει να συμβιώνει μαζί του στο φυσικό της περιβάλλον. Παράλληλα, δείχνει τα φιλικά της συναισθήματα στον άνθρωπο, γι’ αυτό μπορεί να προσαρμοστεί και να ζήσει σε διαμέρισμα. Μάλιστα, μπορεί να συνυπάρξει και με άλλα κατοικίδια ζώα. Έντονη προσωπικότητα, έξυπνη, υπάκουη και επικοινωνιακή, λατρεύει το ψάρι και είναι υποδειγματική μητέρα.
Σώμα
Αν και μεσαίου μεγέθους, είναι δυνατή και μυώδης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι βαριά ή παχύσαρκη. Το σώμα της είναι κάπως μακρύ, διαθέτει δυνατά πόδια με στρογγυλά πέλματα και είναι μεσαίου μήκους. Η ουρά της ευθύγραμμη, χωρίς καμπύλες ή κόμπους στο τελευταίο της τμήμα.

Κεφάλι
Το κεφάλι της είναι πλατύ, χωρίς όμως να είναι στρογγυλό, και το μέγεθός του είναι μεσαίο. Αυτιά, πλατιά στη βάση με ελαφρώς στρογγυλεμένες άκρες, οι οποίες καλύπτονται από τρίχες. Μύτη μεσαίου μήκους, ίσια και ελαφρώς ανασηκωμένη. Τα μάτια της είναι αμυγδαλωτά και τα συναντάμε σε όλες τις αποχρώσεις του πράσινου: από κιτρινοπράσινο, μέχρι σκούρο πράσινο, αλλά και γαλάζιο. Επίσης, μπορεί το ένα της μάτι να έχει διαφορετικό χρώμα από το άλλο.






Τρίχωμα
Ανήκει στην κατηγορία των ημιμακρύτριχων, καθώς διαθέτει τρίχωμα μεσαίου μήκους. Είναι μεταξένιο, χωρίς μάλλινο υπομανδύα, με μέτριο περιλαίμιο και πλούσια ουρά. Καθώς είναι νησιώτισσα, έχει προσαρμοστεί στο τοπικό κλίμα. Έτσι, τον χειμώνα η πλούσια γούνα τηςτην προστατεύει από το κρύο, ενώ το καλοκαίρι τη χάνει. Κατά τη διάρκεια, λοιπόν, του καλοκαιριού μοιάζει περισσότερο με κοντότριχη, αλλά μπορεί κανείς να την αναγνωρίσει από την ελαφρώς φουντωτή ουρά της. Αναγνωρίζονται όλα τα χρώματα της γούνας. Μονόχρωμα, δίχρωμα, τρίχωμα, καθώς και το ολόλευκο, τα ραβδωτά (browntabby – silver tabby) και όλα τα σχέδια των ραβδωτών. Δεν γίνονται δεκτά τα colour point, γιατί φανερώνουν προσμίξεις με άλλες φυλές. Ιδιαίτερα αγαπητά είναι τα δίχρωμα και τρίχρωμα.
Η γάτα του Αιγαίου περιποιείται πολλές ώρες την ημέρα το τρίχωμά της, γι’ αυτό δεν χρειάζεται τη δική μας ιδιαίτερη φροντίδα, εκτός από ένα γρήγορα βούρτσισμα.
Όποιος επιθυμεί να υιοθετήσει ή να γνωρίσει τη γάτα του Αιγαίου, μπορεί να επικοινωνήσει με τον κ. Φραγκογιό μέσω email (ellinikigata@gmail.com), ή μέσω του Facebook: ΛΕΣΧΗ ΓΑΤΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
ΠΗΓΗ ygeiamou.gr, https://iselida.gr/,https://www.petguide.com/, themanews.com ,
https://prettylittercats.com/, youtube.com

Κυριακή, 16 Ιουνίου 2019

ΠΕΤΡΙΤΗΣ: Το αρπαχτικό πουλί με έντονη παρουσία στα Κύθηρα Μαρτυρίες από την εποχή των Ενετών

Οι πετρίτες είναι ένα αρπαχτικό φημισμένο για τη μεγάλη ταχύτητα που αναπτύσσει ιδίως κατά τις κάθετες εφορμήσεις του για αναζήτηση της λείας του, την οποία, συνήθως, αποτελούν άλλα πουλιά.

Αν κάνουμε μία παρουσίαση του πουλιού αυτού στις στήλες μας, αυτό οφείλεται στην παρουσία του στα Κυθηραϊκά βράχια, (είναι γνωστό ιδιαίτερα το είδος Falco peregrines) από τα πολύ παλαιά χρόνια. Είναι επίσης γνωστό από τις γραπτές πηγές του Ιστορικού Αρχείου Κυθήρων ότι κάτοικοι των Κυθήρων, από το 16ο αι. (σίγουρα και παλαιότερα) ασχολούντο συστηματικά με την αναζήτηση μικρών πουλιών στα σημεία που έκαναν τις φωλιές τους, συνήθως σε απόκρημνα βράχια, για να τα αιχμαλωτίσουν, να τα εκπαιδεύσουν και να τα πουλήσουν στη συνέχεια σε επιφανείς βασιλικούς γόνους στη Δυτική Ευρώπη, όπου τα πουλιά αυτά ήταν περιζήτητα για την ικανότητά τους να αιχμαλωτίζουν άλλα πουλιά, τα οποία βέβαια ήταν το κυνήγι των αφεντικών τους.

Έχουν διασωθεί αρκετά συμβόλαια με πωλήσεις διαφόρων ειδών πετριτών, που καταγράφονται με επιμέλεια από τα συμβαλλόμενα μέρη, προφανώς γιατί αυτό είχε ενδιαφέρον από τους αγοραστές στο εξωτερικό. Έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον η έρευνα της Ακαδημαϊκού, καθηγήτριας κυρίας Χρύσας Μαλτέζου πάνω στο θέμα. (Μπορείτε να την αναζητήσετε στον εξαιρετικό τιμητικό τόμο για την καθηγήτρια κυρία  Κούλα Κασιμάτη).

Σε παλιές αναφορές έχουν καταγραφεί διάφορα ονόματα Κυθηρίων, οι οποίοι εμπορεύονταν γεράκια, γενικά, ανάμεσα στα οποία κυρίαρχη θέση είχαν τα είδη των πετριτών.
Αναφέρεται ένας Εμμανουήλ από τα Κύθηρα  να προσφέρει γεράκια στο βασιλιά της Γαλλίας, ενώ το 16ο αι έχουμε αναφορές και για Marino da Cerigo και έναν Zuane Greco da Cerigo, οι οποίοι έλαβαν άδεια να μεταφέρουν γεράκια στη Γαλλία. Τον ίδιο αιώνα αναφέρονται, ο γερακάρης Τζώρτζης Καλούτσης και ο Παύλος Καλούτσης, ενώ ένας Σταμάτης Σεμιτέκολοςαναφέρεται το 15Ο αι. ως ενοικιαστής περιοχών στις οποίες μπορούσε να κυνηγά γεράκια.

Στα Κύθηρα φαίνεται ότι οι τόποι που φώλιαζαν τα γεράκια ήταν πολλοί (σημαντικότεροι πρέπει να ήταν το Μυλοπόταμο και τα Μητάτα, γιατί αναφέρονται περισσότερες φορές, ενώ ανήκαν στους Βενιέρους τότε και όχι στο Ενετικό δημόσιο).
Για το λόγο αυτό οι κυνηγοί ζωντανών μικρών πουλιών για εκπαίδευση και μετά πώληση στη Δύση ήταν πολλοί επίσης, ενώ για τη συλλογή των πουλιών χρειαζόταν ειδική άδεια και γίνονταν αναθέσεις αρχικά και δημοπρασίες στη συνέχεια για να έχουν αποκλειστικό δικαίωμα στη δραστηριότητα αυτήν. (Κάτι ανάλογο με το αλάτι σήμερα).

Το 1592 αναφέρεται στο αρχείο Κυθήρων συμβόλαιο ανάμεσα στον Τζώρτζη Βενέρη του Μωυσή και τον Νικολό Κασιμάτη του Λέου για να δώσει ο πρώτος στο δεύτερο πουλιά να τα πουλήσει σε κυνηγούς στην Κωνσταντινούπολη. Τα πουλιά ήταν, 27 γεράκια διαφόρων ειδών (σακάροι, πελεγρίδοι, λανέροι, τριτζάλια, αστόροι και πετρίτες, ενώ μερικά από αυτά είναι είδη πετριτών. Σημασία έχει ότι η αξία των 27 αυτών πουλιών ήταν πάνω από 1000 υπέρπυρα, ποσό πολύ μεγάλο για την εποχή αυτή.
Γι’  αυτό το λόγο άλλωστε αγοραστές ήταν πάντα βασιλιάδες, πρίγκιπες και άλλοι ευγενείς, οι οποίοι μπορούσαν να διαθέσουν μεγάλα ποσά, αλλά και να συντηρούν γεράκια για κυνήγι, κάτι που απαιτούσε επίσης πολλά χρήματα.

Μία αναφορά από τις σχετικά πρόσφατες πηγές δίνει την πληροφορία ότι η αναζήτηση των πετριτών στις φωλιές τους για να γίνουν κυνηγετικά πουλιά αργότερα, συνεχιζόταν μέχρι τα μέσα του 19ου αι. τουλάχιστον. Διαβάζουμε σε ενθύμηση του ιερέως Δανιήλ Βαρυπάτη ότι ένας θείος του, ο Πέτρος Δαπόντες, έπεσε από τα βράχια της Χύτρας και σκοτώθηκε την 1ηΣεπτεμβρίου 1856 στην προσπάθειά του να πιάσει πετρίτες!
Το πουλί αυτό, με τις σπάνιες θηρευτικές του ικανότητες φωλιάζει στα απόκρημνα βράχια στη νησίδα Χύτρα, στην οποία πάντα τα κυνηγούσαν με μανία οι ντόπιοι, φαίνεται όμως ότι εξακολουθεί να φωλιάζει και σε πολλά σημεία των Κυθήρων. Μάλιστα, καίτοι απαγορεύεται αυστηρά, Κυθήριοι έκαναν τα παλαιότερα χρόνια κυνηγετικές εξορμήσεις στα Αντικύθηρα, στα βράχια των οποίων ήταν άφθονοι οι πετρίτες.

Ευτυχώς τελευταία, καίτοι το κυνήγι τους δεν σταμάτησε ποτέ, έχει περιοριστεί αισθητά, παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει πλέον ούτε ο φόβος για τους λαθροθήρες, αφού δεν υφίστανται σχεδόν καθόλου έλεγχοι! Φυσικά δεν είναι μόνο το κυνήγι ο εχθρός των πουλιών αυτών. Στις δεκαετίες του 1950-1960 μεγάλη θραύση στα είδη αυτά των γερακιών έκαναν τα φυτοφάρμακα, τα οποία έφθαναν στους οργανισμούς άλλων πουλιών, που ήταν θηράματα των πετριτών. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να γενούν αυγά με εύθραυστο κέλυφος, λόγω κακής προσλήψεως ασβεστίου και έτσι είχαμε λιγότερους νεοσσούς με σημαντικές επιπτώσεις στη μείωση των πληθυσμών.

Πάντως, θεωρείται ενθαρρυντικό ότι εμφανίζεται ανάκαμψη των πληθυσμών των πετριτών σε διάφορες περιοχές των Κυθήρων, καίτοι αυτή η διαπίστωση προέρχεται από εμπειρικές παρατηρήσεις παλαιών κυνηγών. Πάντως έχει ενδιαφέρον ότι το καλοκαίρι του 2007, που γινόταν η συναυλία του Διον. Σαββόπουλου πάνω στο κάστρο της Χώρας είχαν κάνει την εμφάνισή τους στον νυχτερινό ουρανό, τον οποίο φώτιζαν οι προβολείς 1-2 δεκάδες πετρίτες, οι οποίοι είχαν ενοχληθεί από τους προβολείς και τον έντονο θόρυβο και είχαν αφήσει τις φωλιές τους.

Και κάτι τελευταίο σχετικά με την ταχύτητα. Σύμφωνα με επίσημες μελέτες η ανώτατη ταχύτητα του αρπαχτικού αυτού σε κάθετη πτήση έχει καταμετρηθεί στα 389χλμ/ώρα. Και αυτή, που απέχει από αναφορές για πολλαπλάσιες ταχύτητες πάντως, κατατάσσει τους πετρίτες στα ταχύτερα πουλιά στη γη!
Ε. Π. ΚΑΛΛΙΓΕΡΟΣ
ΠΗΓΗ!https://www.kythiraika.gr/, youtube.com



Δευτέρα, 20 Μαΐου 2019

Η ομορφιά της άνοιξης στο παρχάρι Καντίραλακ του Πόντου !!





Όσοι το έχουν επισκεφθεί, ιδιαίτερα την άνοιξη ή το φθινόπωρο, στην κυριολεξία έχουν μαγευθεί. Μαγεύουν μέχρι και oι φωτογραφίες του τοπίου, οι οποίες είναι σαν ανθισμένες καρτ ποστάλ. Πρόκειται για το παρχάρι Καντίραλακ, που βρίσκεται στην Τόνια της Τραπεζούντας, τα άνθη του οποίου είναι υπό εξαφάνιση και προστατεύονται, με βάση τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης για τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος.



Συγκεκριμένα, προστατεύονται τα άνθη amsonia orientalis ή rhavya orientalis, τα οποία ανθίζουν κάθε Απρίλιο και στα τουρκικά τα ονομάζουν «μπλε άστρα».





Στο ίδιο παρχάρι το φθινόπωρο ανθίζουν τα λευκά colchicum speciosum, τα οποία δίνουν άλλη ομορφιά σε ένα υπέροχο τοπίο το οποίο κόβει την ανάσα. 





Η πανδαισία των χρωμάτων εμφανίζεται στην περιοχή με το τέλος του χειμώνα, όταν οι χιονισμένες βουνοκορφές γίνονται καταπράσινες και στολίζονται με τα όμορφα και μοναδικά άνθη. 



Στο παρχάρι Καντίραλακ, που βρίσκεται σε υψόμετρο 1300 μ., σε απόσταση 9 χιλιομέτρων από την Τόνια, οι τοπικές αρχές πραγματοποιούν γιορτές και πανηγύρια.
Να το επισκεφθείτε.



ΠΗΓΗ:http://www.yeryuzutanigi.com/, youtube.com , http://www.pontos-news.gr/

Κυριακή, 12 Μαΐου 2019

Δάση της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης





Δάσος Κοτζά Ορμάν


Το όνομά του σημαίνει «θρυλικό δάσος» στα τούρκικα. Βρίσκεται δίπλα στις όχθες του Νέστου, και εκτείνεται από τον οικισμό Τοξότες έως τις εκβολές του ποταμού. Φιλοξενεί ιδιαίτερα σπάνιους και μεγάλης σημασίας εκπροσώπους της πανίδας και της χλωρίδας. 



Για παράδειγμα από πλευράς δέντρων μπορείτε να δείτε την ασπρολεύκα και την μαύρη λεύκα, το σκλήθρο κ.ά και από πλευράς ζώων ίσως να μην τα συναντήσετε, αλλά στο δάσος ζουν αγριόχοιρου, λύκοι, ασβοί, αλεπούδες, ζαρκάδια καθώς και πολλών ειδών πτηνά. 



Δάσος Ελατιάς 

Η Ελατιά  η Καράντερε είναι βουνό της Μακεδονίας, βρίσκεται στο νομό  Δράμας  και αποτελεί τμήμα της οροσειράς της Κεντρικής Ροδόπης. Έχει μέγιστο υψμετρο 1.826 μέτρα (κορυφή Τσάκαλος). 
Εκτός από τον Τσάκαλο (υψόμετρο 1826μ.), άλλες κορυφές είναι: οι Οξιές (υψόμετρο 1811μ.), η Ελατιά (υψόμ. 1647μ.), η Μπουζάλα (υψόμετρο 1631μ.), η Πυραμίδα Κούτρα (υψόμετρο 1628μ.), το Ζερβό (υψόμετρο 1578μ.). τα Καλύβια Γραβάνη (υψόμετρο 1556μ.) κ.α.       


Η χλωρίδα της Ελατιάς είναι πλούσια σε είδη (πάνω από 700), με πολλά ενδημικά (τοπικά) της Βαλκανικής περιοχής, καθώς επίσης και με πολλά σπάνια για την χώρα μας. Στο Δάσος Ελατιάς συναντάμε ποικιλία μανιταριών με πολλά εδώδικα (βωλίτες, κοπρίνοι, αμανίτης, καίσαρος κ.α.).
Η πανίδα της περιοχής είναι και αυτή πλούσια, με είδη όπως την καφετιά αρκούδα, αγριογούρουνο, ελάφι, ζαρκάδι, λαγό, λύκο, αγριόγατο, φάσσα, αετούς, γεράκια, δρυοκολάπτες κ.ά.


Στην Ελατιά βρίσκεται, το μοναδικό στην χώρα μας Δάσος Ερυθρελάτης. Η Ερυθρελάτη να πούμε ότι είναι είδος έλατου που απαντάται κυρίως στις Σκανδιναβικές χώρες αλλά στην Ελλάδα θα το βρούμε μόνο εδώ, στο Καρά Ντερέ.
  Στην Ελατιά, υπάρχει το Δασικό Χωριό Ελατιάς, κοντά στην κορυφή Πυραμίδα Κούτρα, στη θέση του παλιότερου τσελιγκάτου Σαρακατσαναίων με την ονομασία Καλύβια Κούτρα. Εκεί, κάθε χρόνο στις 20 Ιουλίου (του Προφήτη Ηλία) πραγματοποιείται αντάμωμα Σαρακατσαναίων. Το Δασικό χωριό βρίσκεται στο κέντρο του Δάσους της Ελατιάς.
Παρθένο Δάσος Φρακτού


Σε απόσταση 92 χιλιομέτρων της Δράμας, στο βορειανατολικό άκρο του Νομού, βρίσκεται το Παρθένο δάσος του Φρακτού, το οποίο έχει ανακηρυχτεί σε Παγκόσμιο Μνημείο της Φύσης. Η έκτασή του είναι 12.000 στρέμματα και αποτελείται από Πεύκη (Μαύρη και Δασική), Οξιά, Ερυθρελάτη, Δρυ κ.ά



Δάσος της Χαϊντούς

Σπίτι για χιλιάδες σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας, το Δάσος της Χαϊντούς έχει κηρυχτεί διατηρητέο μνημείο της φύσης. Βρίσκεται στην οροσειρά της Ροδόπης, στα σύνορα με Βουλγαρία και έχει έκταση 180 στρέμματα.

 



Το γεωλογικό ανάγλυφο της Ξάνθης έχει ευνοήσει σημαντικά τον Δρυμό ώστε να αναπτυχθεί σε μεγάλο βαθμό η χλωρίδα του και κατ’ επέκταση η πανίδα του. Μπορείτε να φτάσετε εκεί είτε μέσω του Λειβαδίτη Σταυρούπολης είτε μέσω του Δασικού χωριού Ερύμανθου. Το δίκτυο είναι κατατοπιστικότατο καθώς λειτουργούν σημάδια-σταθμοί σε πολλές πεζοπορικές διαδρομές. 


 το δάσος καλύπτεται από δέντρα, κυρίως κωνοφόρα και φυλλοβόλα πλατύφυλλα, μερικών εκ των οποίων η ηλικία έχει ξεπεράσει τα 200 χρόνια. Πεύκα, έλατα, οξιές, και το χαρακτηριστικό κίτρινο κρίνο της Ροδόπης συνθέτουν την χλωρίδα της περιοχής. Ακόμα, μπορείτε να συναντήσετε τα ιδιαίτερα σπάνια φυτά όπως Ανθεμίς του Στρίμπρυ ή Γέο της Ροδόπης κ.ά. Όσον αφορά την πανίδα της περιοχής φιλοξενεί μεγάλα θηλαστικά όπως αρκούδες, λύκους, τσακάλια κ.ά. καθώς και 102 είδη πουλιών. 

Δάσος Πεύκης 



Ένα ιδιαίτερο δάσος, το οποίο καλύπτει περίπου 1000 στρέμματα βρίσκεται στην περιοχή των Πετρωτών σε υψόμετρο 100μ. και πολύ κοντά στην θάλασσα. Η ιδιαιτερότητα του είναι το μικρό ύψος των δέντρων, το οποίο δεν ξεπερνάει το ένα μέτρο και αυτό το κάνει ένα είδος νανοδάσους που δεν συναντάται πουθενά αλλού στην Ευρώπη. Ο λόγος της μη ανάπτυξης των δέντρων δεν είναι ακριβής αλλά πιστεύεται ότι τα πετρώματα της περιοχής και η γεωλογία του εδάφους ευθύνονται για αυτό το φαινόμενο. 



Δάσους της Δαδιάς 

Διεθνώς αναγνωρισμένος για την οικολογική του αξία, ο βιότοπος του Δάσους της Δαδιάς απλώνεται στο μέσο του νομού και του προσδίδει ξεχωριστή ομορφιά και σημασία. Είναι τόπος ζωτικής σημασίας για την πανίδα και τη χλωρίδα του τόπου, αφού εδώ συναντώνται αμέτρητα είδη χλωρίδας όπως πεύκα και βελανιδιές ηλικίας εκατοντάδων ετών, αλλά κατά κύριο λόγο εξαιτίας των πολύ σπάνιων ειδών αρπακτικών που ζουν εδώ.



 Συγκεκριμένα, από τα 38 είδη αρπακτικών της Ευρώπης, τα 21 καταγράφονται εδώ, ενώ ανάμεσά τους βρίσκονται και είδη που απειλούνται με εξαφάνιση και το Δάσος της Δαδιάς αποτελεί το τελευταίο καταφύγιό τους στη Γηραιά Ήπειρο. Εδώ επίσης ζουν 39 είδη ερπετών και αμφιβίων.



 Με πρωτοβουλία της WWF, ο χώρος ανακηρύχτηκε προστατευόμενη περιοχή, όπως ανακηρύχθηκε και επίσημα από το ελληνικό κράτος το 1980. Η πρόσβαση γίνεται με αυτοκίνητο μέχρι ενός σημείου, ενώ την επίσκεψή σας μπορείτε να οργανώσετε στο Κέντρο Πληροφόρησης που απέχει λίγα μέτρα από τη Δαδιά. Από εκεί θα μεταφερθείτε στο παρατηρητήριο, όπου διατίθεται ο απαραίτητος εξοπλισμός για να παρατηρήσετε την περιοχή της ταΐστρας, όπου οι υπεύθυνοι του πάρκου αφήνουν τροφή για τα αρπακτικά, την οποία τροφή παρέχουν στο κέντρο κτηνοτρόφοι της περιοχής. Κατάλληλες ώρες για να θαυμάσετε το μαυρόγυπα, τον γυπαετό, τα όρνια και τα άλλα είδη αρπακτικών να «γευματίζουν» είναι οι πρωινές. 



Το θέαμα συγκλονιστικό! Ο νόμος της φύσης “ο θάνατός σου, η ζωή μου” εφαρμόζεται μπροστά στα έκπληκτα μάτια σας και το γεγονός που ακούγεται αποκρουστικό είναι στην πραγματικότητα ένας φυσιολογικός κρίκος της τροφικής αλυσίδας. 



ΠΗΓΕΣ:© wondergreece.gr ,  vimeo.com -George Komninos ,
   , hikingexperience.gr/ , http://www.theskati.gr