Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2018

Θρακικά Μετέωρα -Τα "Μετέωρα" της Θράκης στη Ροδόπη (φωτο , video)



                                                                                                                         Τα Θρακικά Μετέωρα είναι μια πανέμορφη περιοχή του νομού 
Ροδόπης με χαρακτηριστικές συστάδες βράχων ψαμμιτικής σύστασης, οι οποίες φέρνουν στο μυαλό τα Μετέωρα. Βρίσκεται βόρεια του Ιάσμου, στα ορεινά της Ροδόπης κοντά στα σύνορα με το νομό Ξάνθης και κοντά στους οικισμούς της Αστραίας, του Πολύαρνου και του Εύθυμου, οι οποίοι δεν κατοικούνται πλέον.  




Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ιάσμου έχει δημιουργήσει ένα ορεινό καταφύγιο στον Πολύαρνο και έχει σηματοδοτήσει αρκετά μονοπάτια στην περιοχή για χρήση των επισκεπτών. Ένα από αυτά ξεκινά από την Αστραία και μετά από διαδρομή 5,5 χιλιομέτρων καταλήγει στον Ίασμο. Ένα άλλο ξεκινά από το χωριό Τσαλαπετεινόςκαι μέσω του οικισμού Εύθυμου καταλήγει στην Αστραία μετά από 11 χιλιόμετρα. Ένα τρίτο ενώνει το χωριό Κορφοβούνι με το Εύθυμο, μέσω μιας διαδρομής 6 χιλιομέτρων. Η απόσταση Πολύαρνος-Θρακικά Μετέωρα  είναι περίπου 3,5 χιλιόμετρα. 





 Από την περιοχή περνάει και το ορειβατικό μονοπάτι Ε6. Ξεκινάει από τις όχθες του ποταμού Κομψάτου, εκεί που βρίσκεται η γέφυρα Τρίκορφου. Υπάρχουν φυσικές πηγές νερού γεγονός που καθιστά ευκολότερη την πεζοπορία. Όλη η περιοχή των Θρακικών Μετεώρων, αλλά και της κοιλάδας του Κομψάτου, διατρέχεται από ένα δίκτυο μονοπατιών. Χαρακτηριστική είναι και η λιθόκτιστη μεσαιωνική γέφυρα που ο μύθος θέλει να τη διέσχισε ο Μέγας Αλέξανδρος.





 Ιδανική εποχή για να επισκεφθεί κανείς τα Θρακικά Μετέωρα είναι η Άνοιξη. Ο πεζοπόρος θα διασχίσει ένα τοπίο πλούσιο σε χλωρίδα, ανάμεσα σε βελανιδιές, καρυδιές, αμυγδαλιές, κρανιές, κέδρους, αγριοκυδωνιές και ένα υπόροφο πνιγμένο σε αρωματική ρίγανη, σπαθόχορτο, και κατακόκκινες παιονίες. Η περιοχή φιλοξενεί πολλά είδη ερπετών, όπως οχιές, λαφιάτες, νερόφιδα, δενδρογαλιές και πολλά είδη σαύρας. Θηλαστικά που έχουν καταγραφεί στην περιοχή είναι ο λύκος, το αγριογούρουνο, ο λαγός, η αλεπού. Υπάρχουν αναφορές για αγριόγατες αλλά σπάνιες.




 Εκτός από την κοινή ορνιθοπανίδα της ευρύτερης περιοχής, στα ψηλά βράχια παρατηρούνται διάφορα είδη γερακιών και φιδαετοί, ενώ στην περιοχή του Κομψάτου συχνάζουν μαυροπελαργοί. Υπάρχουν επίσης καταγραφές για τον ασπροπάρη και τον μαυρόγυπα. 

ΠΗΓΗ:https://www.ecothraki.gr/ , https://www.flickr.com/ , youtube.com



Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2018

Απολλωνιάδα ...αλησμόνητη πατρίδα..-Σαράντα χρόνια Σύλλογος Απολλωνιαδιτών Αλεξανδρούπολης








Αλεξανδρουπολίτες ψαράδες τραβάνε την βάρκα τους στην παραλία της Απολλωνιάδος το 1954 μετά από ξαφνικό νοτιά.

Η Αλεξανδρούπολη ανέκαθεν είχε πρόβλημα με τους Νοτιάδες που την χτυπάν λυσσαλέα.
Αυτός, άλλωστε, ήταν κι ο κύριος λόγος που άργησε να κατοικηθεί και να χρησιμοποιηθεί ως λιμάνι (μόνο όταν η Αίνος έπαψε να εξυπηρετεί την περιοχή λόγω προσχώσεων του ποταμού Έβρου-και άλλων συγκυριών- άρχισε σιγά σιγά να φτιάχνεται εδώ λιμάνι) 




                                                                            Αλεξανδρούπολη
Παναγία Απολλωνιαδίτισσα
Απολλωνιάδας Προύσας
      
Η παλιά αυτή εικόνα της Παναγίας ήταν το κειμήλιο της οικογενείας Ελευθέρογλου στο χωριό Απολλωνιάδα, το οποίο βρίσκεται 40 χιλιόμετρα μακριά από την Προύσα.


Η Απολλωνιάδα ήταν μια αρχαία ελληνική πόλη κτισμένη πάνω σε ένα μικρό νησάκι, το οποίο συνδέεται με τη στεριά δια μέσου μια γέφυρας.
Το σημερινό της όνομα είναι Apolyont.  Η Εικόνα της Παναγίας ήταν δώρο μιας μοναχής από την Απολλωνιάδα, η οποία μόνασε στα Ιεροσόλυμα το 1850 και έφερε μαζί της την εικόνα και την πρόσφερε στους Απολλωνιαδίτες.




Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, η εικόνα μεταφέρθηκε στην Αλεξανδρούπολη και εναποτέθηκε για προσκύνημα στη Μητρόπολη.
Σήμερα βρίσκεται στο Ναό της Αγίας Κυριακής Αλεξανδρούπολης και αποτελεί πολύτιμο κειμήλιο όλων των Απολλωνιαδιτών.




Στην Απολλωνιάδα βρίσκεται ο ανακαινισθείς ναός του Αγίου Παντελεήμονα, όπως και ερείπια του Ιερού ναού του Αγίου Κωνσταντίνου, στη νήσο της λίμνης ονόματι Μανακούδα.
ΠΗΓΗ:  https://www.imerisia-ver.gr/, http://www.oldalexandroupoli.gr/ , youtube.com

Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2018

Τα έξι πιο παράξενα αξιοθέατα και μνημεία κοντά στη Θεσσαλονίκη

Παράξενες εκδρομές σε τοποθεσίες λόγω γεωλογικών φαινομένων αλλά και μνημεία με παράξενες δοξασίες να τα συνοδεύουν υπάρχουν πολλά διάσπαρτα στην Ελλάδα. Εμείς βρήκαμε έξι σε κοντινή από την πόλη απόσταση που σίγουρα θα σας κινήσουν την περιέργεια να τα επισκεφτείτε. 


1.Τα «μπουχάρια» και τα «νοχτάρια» στον Μικρόβαλτο της Κοζάνης

Στην Ελλάδα δυστυχώς η ανάδειξη και η προστασία αξιθαύμαστων τόπων διανύει ακομη τη νηπιακή ηλικία. Γιατί πώς αλλιώς εξηγείται ότι σχεδόν κανείς δεν γνωρίζει γι΄αυτούς τους απίστευτους γεωλογικούς σχηματισμούς στο Νομό Κοζάνης. Στην περιοχή “Μπουχάρια” 3 χιλιόμετρα ανατολικά του χωριού Μικροβάλτου, Δήμου Καμβουνίων του νομού Κοζάνης, στο 3οχλμ του δρόμου προς το Λιβαδερό. 40 χιλιόμετρα νότια της Κοζάνης, εντοπίζονται ιδιαίτερες γεωμορφές που στην τοπική διάλεκτο ονομάζονται “Μπουχάρια” και προήλθαν από τη διάβρωση του εδάφους σε διάστημα χιλιάδων χρόνων. Έχουν το σχήμα χωμάτινης κολόνας και αποτελούνται από άμμους, κροκάλες, μάργες και αργίλους, με πιθανή “συγκολλητική” ύλη οξείδια του σιδήρου και διοξείδιο του πυριτίου. Την κορυφή των κολόνων αυτών καλύπτει μια σχιστολιθική πλάκα. Είναι περίπου 20 και το ύψος τους κυμαίνεται από 2 μέχρι 6 μέτρα. Το όνομα της τοποθεσίας «Μπουχάρια»  προέρχεται από το σχήμα των σχηματισμών που θυμίζουν καμινάδες, καθότι «μπουχάρι» στην τοπική διάλεκτο λένε την καμινάδα. 

                                                                         


Παράλληλα αναπτύσσονται και κωνικοί εντυπωσιακοί σχηματισμοί, τα «νοχτάρια».Ίδιας προέλευσης και σύστασης με τα «μπουχάρια», χωρίς όμως το σχιστολιθικό «καπέλο». Επεκτείνονται σε μήκος δύο χιλιομέτρων στο ρέμα της Ποταμιάς, στα όρια του π. Δήμου Καμβουνίων με την κοινότητα Λιβαδερού. Μια σχετικά πρόσφατη ανακάλυψη είναι και ο «Κόκκινος Νόχτος» (σημαίνει «κόκκινη απότομη όχθη ή κοψιά») που είναι ορατός σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια από το χωριό Ελάτη, στα όρια των νομών Κοζάνης-Λάρισας και βρίσκεται κοντά στην Ελάτη, σε απόσταση 7 χλμ. από το γεωπάρκο. Αν και είναι ορατός από το χωριό Ελάτη, η πρόσβαση είναι αδύνατη. Το Πανεπιστήμιο της Αθήνας (τμήμα Γεωλογίας, καθ. κ. Α. Κελεπερτζής) αναφέρει για την περιοχή: «οι γεωμορφές αυτές απαντούν μόνο στη συγκεκριμένη θέση σε ολόκληρη την Ελλάδα δημιουργήθηκαν από διάβρωση σε διάστημα πολλών χιλιάδων ετών. Η καταγραφή, η προστασία και η ανάδειξη των γεωμορφών Μικροβάλτου Κοζάνης, η δημιουργία γεωπάρκου καθώς και η δημιουργία ενός αναλυτικού ηλεκτρονικού οδηγού θα αποτελέσει χωρίς αμφιβολία μια πολιτιστική προσφορά. Η ανάδειξη των γεωμορφών θα συμβάλει στην καθιέρωση εναλλακτικών μορφών τουρισμού, όπως ο γεωτουρισμός…». Φωνή βοώντος εν τη ερήμω η φωνή των Γεωλόγων.
Οι εγκαταστάσεις του πάρκου που ξεκίνησε το 2007 και ολοκληρώθηκε το Νοέμβριο του 2008 περιλάμβαναν μερικές βασικές υποδομές που σιγά σιγά φθείρονται χωρίς να τις συντηρεί κανείς. Δεν υπάρχει προσανατολισμός και φορέας διαχείρισης του έργου και μοιραία απαξιώνεται. Τα έργα που πραγματοποιήθηκαν περιλάμβαναν τη διαμόρφωση αιωρούμενων διαδρομών περιπάτου, την κατασκευή χώρων ανάπαυσης και ενημέρωσης των επισκεπτών (ξύλινα κιόσκια και παγκάκια), την κατασκευή περίφραξης και την τοποθέτηση ενημερωτικών πινακίδων, την τοποθέτηση φυλάκιου στην είσοδο του πάρκου, με χώρο υποδοχής και εξυπηρέτησης του κοινού, τουαλέτες κοινού, αποθήκη και κοιτώνα για τους φύλακες του πάρκου, καθώς και ξύλινο παρατηρητήριο στη βόρεια πλευρά του πάρκου.






2. Οι σταυροί των Βογομίλων στη Χαλκηδόνα 
Σε περίπου 30 χλμ απόσταση από την Θεσσαλονίκη υπάρχει ένα πολύ καλά κρυμμένο μυστικό που παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες για την καταστροφή του και παρά την αδιαφορία των τοπικών αρχών για την ανάδειξή του επέζησε και είναι εδώ για να μας θυμίζει κάτι από την ιστορία μας.



















Περίπου 500 μέτρα πριν μπεις στην Χαλκηδόνα και με κατεύθυνση προς τα δεξιά ο πρώτος δρόμος που συναντάμε πάει προς την Ελεούσα, ο αμέσως επόμενος στα δεξιά έχει κάποια μαγαζιά με γεωργικά εργαλεία και καταλήγει σε χωράφια. Εκεί πάνω στο δρόμο βρίσκεται μια μικρή πέτρινη εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου. Δίπλα της υπάρχει ένας μιναρές, απομεινάρι που μαρτυρά το πέρασμα των Οθωμανών από την περιοχή και στον περίβολο της εκκλησίας, ένα νεκροταφείο μοναδικό στην Ελλάδα. Οι κέλτικοι πέτρινοι σταυροί που σηματοδοτούν τους τάφους είναι διάσπαρτοι στο χώρο, κάποιοι από αυτούς μισοθαμμένοι στο έδαφος και κάποιοι κατεστραμμένοι.

Το νεκροταφείο αυτό ανήκει στους Βογόμιλους. Μία αίρεση που ήκμασε στο Βυζάντιο από τον 9ο μέχρι τον 12ο αιώνα. Κεντρικό στοιχείο της διδασκαλίας των Βογόμιλων αποτελούσε η πεποίθηση ότι ο ορατός, υλικός κόσμος κυβερνάται από τον Σατανά. Απέρριπταν την ιεραρχία της διοικούσας Εκκλησίας και θεωρούσαν εσφαλμένα τα δόγματα που αφορούσαν μεταξύ άλλων στην απόδοση τιμής στις ιερές εικόνες, στο σταυρό και τα ιερά λείψανα —τα οποία θεωρούσαν ειδωλολατρία— και στους αγίους και δεν αποδέχονταν τα εκκλησιαστικά μυστήρια, τον νηπιοβαπτισμό, τη Θεία Ευχαριστία και τα δόγματα περί Αειπάρθενου και Θεοτόκου, της μητέρας του Ιησού Χριστού. 
Θεωρούσαν τους ναούς της επίσημης Εκκλησίας ως κατοικίες δαιμόνων. Καταδίκαζαν δραστηριότητες που έφερναν τον άνθρωπο κοντά στην ύλη, όπως η κρεατοφαγία και η οινοποσία και τηρούσαν αυστηρές νηστείες. Στη διάρκεια των αιώνων υπέστησαν διωγμούς και διώξεις από τα κράτη που εκείνη την περίοδο ταυτιζόταν με τις απόψεις της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Μετά τον 15ο αιώνα και την εμφάνιση των Οθωμανών, οι Βογόμιλοι σιγά σιγά οδηγήθηκαν στην αφάνεια.
Σημαντικές φθορές υπέστησαν αργότερα από τυμβωρύχους και επιτήδειους που στην προσπάθεια τους να βρουν κρυμμένους θησαυρούς κατέστρεψαν αρκετούς από τους σταυρούς. Ευτυχώς το υπουργείο Πολιτισμού, επί Μελίνας Μερκούρη, κήρυξε διατηρητέο το νεκροταφείο της Χαλκηδόνας για να αφεθεί όμως έκτοτε στην τύχη του. 
3. Το κρυφό σπήλαιο της «Σχολής του Αριστοτέλη» στον Κοπανό της Νάουσας 



















Περίπου 30 χλμ απ΄τη Βεργίνα και πολύ κοντά στη Ναόυσα, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν μια άλλη μακεδονική πόλη, την αρχαία Μίεζα. Στην θέση Ισβόρια, ξεδιπλώνεται ο αρχαιολογικός χώρος της Μίεζας με το αρχαίο θέατρο και τη Σχολή του Αριστοτέλους (προσβάσιμα απ’ το χωριό Κοπανός), όπου ο κορυφαίος Ελληνας φιλόσοφος (στα μέσα του 4ου π.Χ. αι.) δίδαξε τον νεαρό Αλέξανδρο πλάι σε έναν εκλεκτό κύκλο μαθητών. Το Νυμφαίο της Μίεζας αφορά σε μια στεγασμένη στοά ανάμεσα σε δύο φυσικά σπήλαια, λαξευμένη στα βράχια, όπου «ο μεγαλύτερος των μεγάλων» μυήθηκε στη φιλοσοφία, την ποίηση, στα μαθηματικά και στις φυσικές επιστήμες. Εκεί, που αρχικά λατρεύονταν οι Νύμφες, ιδρύθηκε η Σχολή του Αριστοτέλη. Ελάχιστα χιλιόμετρα βορειότερα εντοπίζονται διάσπαρτοι οι 4 μακεδονικοί τάφοι των Λευκαδίων.

4. Στα έγκατα της Αγια Μαρίνας στη Ρεντίνα
Πάνω στον παλιό δρόμο προς Ασπροβάλτα αακριβώς πάνω στη διασταύρωση προς Ρεντίνα και λίγο πριν τη διασταύρωση προς Σταυρό υπάρχει μια πανέμορφη πέτρινη εκκλησία. Κτίστηκε το 1869 από Ηπειρώτες μαστόρους και αποτελεί μόνοκλιτη βυζαντινή με τρούλο από σχιστόλιθους. Ο ναός χτίσθηκε στα ερείπια παλιότερου κτίσματος που πιθανότατα άνηκε στην αρχαία Αρέθουσα. Δεν είναι τυχαίο οτι στο κέντρο του δαπέδου  υπάρχει σε σχήμα ήλιου ένα σχέδιο που από κάποιους θεωρείται είσοδος προς μία κατακόμβη ή  μίας υπόγειας σήρραγας. 


Δεν αποκλείεται κατά μια εικασία κάτω από το αρχαιότερο κτίσμα πάνω στο οποίο βρίσκεται ο ναός να βρίσκεται ο τάφος του τραγικόυ ποιητή Ευριπίδη, ο οποίος ακόμη δεν έχει ανακαλυφθεί. Ο Ευριπίδης στο τέλος της ζωής του βρέθηκε στην Πέλλα και θάφτηκε στη Μακεδονία (Βίος 36, Παυσανίας 1, 2, 2), στην κοιλάδα της Αρέθουσας (Πλούταρχου, Λυκούργος 31), κοντά στην Αμφίπολη. Το άγαλμα ενός ελαφιού, που βρίσκεται στον περίβολο, έρχεται να δικαιολογήσει την παράδοση που λέει ότι ανήμερα της γιορτής της Αγίας κατέβαινε ένα ελάφι και έκανε το γύρο της εκκλησίας τρεις φορές. Πλησίον της υπάρχει και η ανασκαφή του κάστρου της Ρεντίνας.
5. Το μαγνητικό πεδίο στον Όλυμπο
Στην επαρχιακή οδό από Λεπτοκαρυά προς Καρυά Ολύμπου, καθώς ξεκινάς την ανοδική πορεία  και μόλις περάσεις τα αρχαία Λείβιθρα. Κατά την παράδοση, είναι η πατρίδα του Ορφέα και ο τόπος όπου λατρεύονταν οι Λειβηθρίδες Mούσες και πραγματοποιούνταν μυστηριακές τελετές. Στον  Πλούταρχο αναφέρεται ότι στην πόλη υπήρχε ξύλινο άγαλμα του Ορφέα από κυπαρίσσι. Μετά από  μια ανηφορική στροφή και για μια απόσταση 70-80 μέτρων , η περιοχή έγινε διάσημη για ένα απίθανο φαινόμενο που καταργεί τους νόμους της βαρύτητας και εικάζεται ότι οφείλεται σε ισχυρο μαγνητικό πεδίο. Έτσι αν σταματήσεις εκεί το αυτοκίνητό σου μένει ακίνητο ακόμη και με νεκρά ενώ θα έπρεπε να το πάρει η κατηφόρα, ενώ αν  ρίξεις νερό η ροή του φαίνεται να ακολουθεί την ανοδική πορεία αντί να κυλίσει προς τα κάτω. Δηλ. φαντάσου ότι τα αυτοκίνητα κινούνται μόνα τους στην ανηφόρα όταν ανεβαίνουν και αντίθετα κινούνται με την όπισθεν ενώ κατεβαίνουν. Μάλιστα οι ντόπιοι κάτοικοι έχουν σημειώσει στην άσφαλτο του δρόμου ακριβώς τα σημεία έναρξης και λήξης του παράξενου αυτού φαινομένου. ‘Eνας ξύλινος σταυρός έχει τοποθετηθεί εκεί από τους πιο δεισιδαίμονες. 


6. Οι νυμφόπετρες στη Βόλβη


Η Νυμφόπετρα  έγινε γνωστή τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό από τις γνωστές για τον μύθο τους Νυμφοπετρες. Ή μήπως σε σας δεν είναι γνωστές;

Επί της Εγνατίας οδού με κατεύθυνση την Καβάλα πηγαίνεις  εκεί μέσω των δυο κόμβων της Νυμφόπετρας και του Προφήτη. Έξω από το χωριό Νυμφόπετρα, στο δρόμο για Προφήτη, βρίσκονται ένας ιδιόμορφος γεωλογικός σχηματισμός, που έχει ανακηρυχθεί μνημείο της φύσης. Πρόκειται για μια εντυπωσιακή σειρά από όρθιους ασβεστολιθικούς βράχους, για την προέλευση των οποίων υπάρχει πλούσια λαογραφική παράδοση.

Κατά μια εκδοχή οι Νυμφόπετρες είναι μια ομάδα από κυνηγούς οι οποίοι ενώ αναζητούσαν θηράματα σε μια κυνηγητική εξόρμηση. Eκεί συνάντησαν τυχαία μια παρέα από νύμφες του δάσους οι οποίες λούζονταν στα κρυστάλλινα νερά μιας πηγής. Οι άνδρες έμειναν εκστατικοί παρακολουθώντας το θέαμα. Η θέα Άρτεμις που τους αντιλήφθηκε εξοργίστηκε τόσο με την ασέβειά τους ώστε τους πέτρωσε στο σημείο που στέκονταν. Σύμφωνα πάλι με άλλη εκδοχή τοπικής λαογραφικής παράδοσης οι βράχοι προήλθαν από μια γαμήλια πομπή συνοδείας των μελλονύμφων προς την εκκλησία. Η νύφη, γεμάτη πλεονεξία, πήρε όλα τα πράγματα από το σπίτι της μάνας της και το απογύμνωσε εντελώς. Στο δρόμο θυμήθηκε ότι ξέχασε το αδράχτι με το σφοντύλι και έστειλε ανθρώπους να τα πάρουν. Η οργή της μάνας μετατράπηκε σε κατάρα και η νύφη με τη συνοδεία της έγιναν πέτρες. 






















Η επιστημονική εκδοχή λέει ότι η περιοχή ήταν και περισσότερο 
γεωλογικά ενεργή. Με έντονη παρουσία αναβλυζόντων θερμοπιδάκων με θερμικό ρευστό που είχε μεγάλες συγκεντρώσεις διαλυμένων πετρωμάτων. Η συνεχής εναπόθεση των αλάτων στα σημεία ανάβλυσης που ίσως ήταν κάτω από την επιφάνεια της τεράστιας λίμνης και οι διεργασίες διαγένεσης που ακολούθησαν σχηματοποίησαν αυτή την κάθετη σε μορφή καμινάδας ανάπτυξη του τραβερτίνη*. Και όταν αυτοί οι σχηματισμοί βρέθηκαν στην επιφάνεια του εδάφους διαμόρφωσαν την ιδιαίτερη μορφή τους στη θέση Νυμφόπετρες.

*Ο τραβερτίνης είναι ένα κλαστικό ιζηματογενές πέτρωμα ανθρακικό, με ανοιχτό καστανοκίτρινο  και άλλες φορές γκρίζο χρώμα. Εχει χαρακτηριστική πορώδη υφή. Το ανθρακικό ασβέστιο αποτίθεται γύρω από φυτικά μέρη, τα οποία στη συνέχεια μετά την αποσύνθεσή τους απομακρύνονται και αφήνουν πόρους στο πέτρωμα.

ΠΗΓΗ:http://parallaximag.gr/ ,youtube.com

Κυριακή, 19 Αυγούστου 2018

Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΕΒΡΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΟΝΙΑΣ ΚΙ Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΕΒΡΟΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ! (video)



ΑΔΑΛΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
(σ.σ.)Καθώς διαβάζετε τις παρακάτω γραμμές να έχετε υπ΄όψιν ότι δεν έχω τρελαθεί:
Ο ποταμός ΕΒΡΟΣ πηγάζει από την Κανταβρία και εκβάλει στην Μεσόγειο θάλασσα!!! Διαρρέει ολάκερη την Καταλονία κι έχει 20 παραπόταμους! Το συνολικό του μήκος είναι 928 χιλιόμετρα! Τεράστιος ε; Μεγάλες πόλεις της Ισπανίας είναι χτισμένες στις όχθες του με πιο γνωστή την Σαραγόσα.Υπάρχουν πολλές εκδοχές σχετικά με την ονομασία του με επικρατέστερη ότι οι Ελληνες έποικοι της περιοχής Ιβηρ (Ιβηρική χερσόνησος) χρησιμοποίησαν την μετάλλαξη της βασκικής λέξης Ibar που σημαίνει όχθη και έδωσαν σε ολόκληρη την χερσόνησο αυτό το όνομα. Για τον ποταμό όμως, κρατήθηκε ως σήμερα το αρχικό Ελληνικότατο όνομα ΕΒΡΟΣ ενώ οι Ισπανοί τον αποκαλούν Ebro και οι Καταλανοί Ebre!   
                                   

Το Δέλτα του Έβρου στην Καταλονία χαρακτηρίστηκε το 1983 ως εθνικό πάρκο της Ισπανίας και αποτελεί τον σημαντικότερο υδροβιότοπο της χώρας(κάτι σας θυμίζει αυτό τώρα ε;) , αλλά και τον μεγαλύτερο της δυτικής Μεσογείου, καλύπτοντας έκταση περίπου 320 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Υπάρχουν αλυκές, βάλτοι και καλλιέργειες λαχανικών, εσπεριδοειδών και ιδίως ρυζιού, ενώ εκεί ζει ένας μεγάλος αριθμός σπάνιων ειδών της πανίδας και χλωρίδας, καθώς και ένας μεγάλος αριθμός μεταναστευτικών πουλιών(κάτι σας φέρνει στο νου ε;).




























                                                                                                                        Ο Ποταμός αυτός αποτέλεσε πολλές φορές πεδίο μαχών και  κάποτε ήταν και φυσικό σύνορο που χώριζε Ισπανούς και Καταλανούς (αμ αυτό πάλι;). Αργότερα οι Καταλανοί επεκτάθηκαν και μετά την ανατολική όχθη του και εντός της Γαλλίας! Μετά τον Καταλανικό εμφύλιο(κι εκεί είχαν πάντα τα …δικά τους) πολλά Καταλανικά εδάφη, πέρασαν στην Γαλλία και φυσικά σύνορα ορίστηκαν τα όρη Πυρηναία (Κάποια άλλη χώρα τους έκλεψε εδάφη δηλαδή. Ω τι σύμπτωσις)!
Για τον Ποταμό Εβρο στην Θράκη, δεν θα σας γράψω τίποτα! Νομίζω ότι τα ξέρετε όλα! Αν τώρα βρήκατε πολλές ομοιότητες μεταξύ του Καταλανικού ποταμού Εβρου και του Ελληνικού Εβρου της Θράκης, δεν φταίω εγώ! Είναι αυτή  η σημειολογία, που κάποιοι την χρησιμοποιούν για να παίζουν με τα νεύρα μας!


Κι επειδή πολλοί από εσάς θα νομίζετε ότι σας δουλεύω και λέω παραμύθια, γιατί ουδέποτε είχατε ξανακούσει για τον τεράστιο Καταλανικό ποταμό Εβρο, κάντε μια βόλτα στο Google Earth και θα διαπιστώσετε ότι ομιλώ πολύ σοβαρά!
Κι αν πάλι πιστεύετε ότι αυτά που γίνονται στις όχθες του Καταλανικού Εβρου, θα αργήσουν να συμβούν ΚΑΙ στις όχθες του Ελληνικού Εβρου, απλά είστε γελασμένοι!
Αυτά για σήμερα, τα υπόλοιπα … αύριο … κι αφού σας δω να σχολιάζετε!!!

ΠΗΓΗ:https://www.triklopodia.gr/ ,youtube.com


Κυριακή, 5 Αυγούστου 2018

Το δάσος (video)-20 αφελείς ερωτήσεις για τα δάση και τις φωτιές

Καύσιμο - θερμότητα - οξυγόνο. Αυτό είναι το τρίγωνο της φωτιάς

Οι αρχαίοι Ελληνες μάθαιναν πολλά από τις τραγωδίες που παρακολουθούσαν στα θέατρά τους. Οι νέοι Ελληνες μαθαίνουν πολλά από τις αναρίθμητες τραγωδίες που εκτυλίσσονται κάθε τόσο στη χώρα τους και τις βλέπουν στην οθόνη του τηλεοπτικού δέκτη τους. Οταν κατέπεσε το κυπριακό αεροπλάνο,πληροφορήθηκαν από τους ειδικούς για τους νόμους της αεροδυναμικής και το πότε παρουσιάζουν απώλεια στήριξης τα... σιδερένια πουλιά. Με την πτώση του ελικοπτέρου στο Αγιον Ορος οι γνώσεις επεκτάθηκαν και σε αυτό τον τομέα. Με το ναυάγιο στη Σαντορίνη κάναμε μια δραματική βουτιά και φθάσαμε στα πλοία και στο πότε βουλιάζουν. Τώρα είναι ώρα να πληροφορηθούμε για δάση, φωτιές και κουκουνάρια. Ο καταιγισμός των εικόνων πάντως αφήνει αναπάντητες κάποιες απορίες που μπορούν να θεωρηθούν από τους επαΐοντες ως και παιδαριώδεις. Συλλέξαμε κάποιες από αυτές και τις παρουσιάζουμε.




1. Γιατί τα δάση μας είναι γεμάτα πεύκα τα οποία - ταυτόχρονα - πιάνουν και τόσο εύκολα φωτιά;
Δεν είναι όλα τα δάση μας γεμάτα πεύκα. Το φαινόμενο το συναντάμε κυρίως σε Πελοπόννησο, Χαλκιδική, Θάσο και Εβρο. Ούτε τα φυτέψαμε εμείς εκεί. Ενας έμπειρος σχετικά με τα δάση καταλαβαίνει ότι όπου υπάρχουν πολλά πεύκα δείχνει κάποια εξελικτική πορεία προς τα κάτω. Για παράδειγμα στην Πελοπόννησο κάποτε υπήρχαν περισσότερα δάση με άλλα δέντρα όπως οι βελανιδιές. Μετά την απογύμνωση κυριολεκτικά από κάθε δέντρο την εποχή της Τουρκοκρατίας, με πυρκαϊές προκληθείσες από τους κατακτητές της Ελλάδας, εμφανίστηκαν κυρίως πεύκα. Διότι τα κουκουνάρια έχουν την ικανότητα να μένουν κλειστά και να ανοίγουν μετά τη φωτιά.
2. Τα πεύκα εμποδίζουν άλλα είδη δέντρων να αναπτυχθούν;
Στον «ανταγωνισμό» που υπάρχει πάντα μέσα στο δάσος πολλές φορές επικρατούν γιατί είναι ολιγαρκή. Οταν υπάρξουν καλύτερες συνθήκες, αναπτύσσονται και άλλα είδη δέντρων.
3. Είναι αλήθεια ή αποτελούσε απλή φαντασίωση πολιτικού ότι τα φλεγόμενα κουκουνάρια στέλνουν ακόμη πιο μακριά τη φωτιά;





Είναι αλήθεια ότι με τα ρεύματα θερμού αέρα που δημιουργούνται μεταφέρονται κάποιες φορές μακριά. Στις αρχές της δεκαετίας του '90 στην πυρκαϊά της χωματερής του Αυλώνα διέσχισαν την εθνική οδό κατά πλάτος.
4. Το θαλασσινό νερό που ρίχνεται από τα ελικόπτερα με το αλάτι του δεν επιφέρει βλάβη στο περιβάλλον όταν τα φυτά θέλουν να ξαναβλαστήσουν;
Ποτέ δεν κάνει καλό το αλάτι στο έδαφος αλλά όταν είναι να σβηστεί μια φωτιά με ανεξέλεγκτες διαστάσεις αυτό το παραβλέπουμε.
5. Το επιβραδυντικό υγρό που ρίπτεται από τα αεροπλάνα σε άλλες χώρες είναι βλαβερό για τα φυτά και τα ζώα που βρίσκονται στο έδαφος;
Υπάρχουν πολλές ενστάσεις ως προς τη χρήση του. Πρώτον, γιατί τα υγρά αυτά περιέχουν βρωμιούχες ενώσεις και έχουν εκφραστεί φόβοι για την τοξικότητά τους, άρα υπάρχει η πιθανότητα να προκαλούν βλάβη σε ζωντανούς οργανισμούς. Επίσης τα επιβραδυντικά υγρά πρέπει να ρίπτονται από τεράστια αεροπλάνα τα οποία μετά πρέπει να προσγειωθούν και να εφοδιαστούν. Και το κυριότερο έχουν αποτέλεσμα μόνο αν χρησιμοποιηθούν με την εκδήλωση της φωτιάς.
6. Αν αφήσουμε τις καμένες εκτάσεις να αυτοαναπλασθούν όπως μας συμβουλεύουν ορισμένοι δεν θα βρούμε μπροστά μας τα ίδια προβλήματα που μας οδήγησαν ως εδώ;
Πρέπει απλώς να προσπαθούμε να βελτιώνουμε τις συνθήκες βλάστησης και να μην παρεμβαίνουμε. Ας γνωρίζουμε πάντως ότι με το μικρό σχετικά ύψος που έχουν τα ελληνικά βουνά θα έπρεπε από τους πρόποδες ως την κορυφή να είναι κατάφυτα, αν η βλάστηση δεν περιοριζόταν από την οικοδόμηση και τη βόσκηση. Γι' αυτό κανονικά πρέπει τώρα τα καμένα να περιφραχθούν ώστε την επόμενη χρονιά να μην πατηθούν από ζώα. Και αν παρ' όλα αυτά εισέλθουν ζώα, να κατάσχονται, για να μη φαγωθεί το πράσινο που θα φυτρώσει - πρώτα από όλα τα απαραίτητα ψυχανθή που ανθίζουν πρώτα και χρειάζονται γιατί δίνουν στο έδαφος το αναγκαίο για τον μεταβολισμό άζωτο αφού το δεσμεύσουν από την ατμόσφαιρα χάρη σε μικροοργανισμούς που αποικούν στις ρίζες τους. Αλλά αυτά τα ψυχανθή, όπως το άγριο τριφύλλι, είναι για τα ζώα που βόσκουν περιζήτητο έδεσμα. 



7. Μήπως είναι καλύτερα να δημιουργήσουμε δάση που να τα εκμεταλλευόμαστε και εμπορικά όπως αυτά τα ταχείας ανάπτυξης που προσφέρουν ξύλο για έπιπλα; Κάποιοι πάντως θα τα προσέχουν έτσι πιο πολύ.
Ισως αυτό δεν είναι και τόσο εύκολο λόγω διαφορετικών καιρικών και οικονομικών συνθηκών. Εχει πάντως προταθεί και η ανάπτυξη δασών με δέντρα που προσφέρουν φελλό, ένα εξαιρετικό μονωτικό υλικό για τις οικοδομές. Ως σήμερα είναι ένα αποκλειστικό προϊόν της Πορτογαλίας, μιας χώρας με ανάλογες καιρικές συνθήκες με τις ελληνικές.
8. Γιατί δεν εξακολουθούν να υπάρχουν οι ασχολούμενοι με τη συλλογή του ρετσινιού από τα πεύκα οι οποίοι καθημερινά σχεδόν περνούσαν μέσα από τα δάση;
Γιατί οι πολιτικοί δεν κατάλαβαν πόσο καλό κάνει στο δάσος να μένουν εκεί οι ρητινοσυλλέκτες, οι υλοτόμοι και οι άνθρωποι που φτιάχνουν τα κάρβουνα. Είναι πραγματικοί προστάτες του. Δείτε ορισμένους από αυτούς που ήλθαν με τις πυρκαϊές στην Αττική τι σπουδαία δουλειά κάνουν στην Πάρνηθα.
9. Κάνει καλό στο δάσος να κόβονται κάποια από τα δέντρα του;
Ναι, αρκεί να γίνεται μελετημένα ώστε να βοηθούνται εκείνα τα δέντρα που πρέπει να αναπτυχθούν.
10. Και το 1998 είχαμε φωτιά στον Ταΰγετο αλλά κάποια τμήματά του διασώθηκαν, γιατί;
Επειδή ακριβώς τότε το δάσος είχε συντηρηθεί και ήταν ώριμο. Τι σημαίνει ώριμο δάσος; Οτι σε αυτό έχουν αραιωθεί τα δέντρα με σωστό τρόπο, δεν υπάρχουν θάμνοι και καχεκτικά δέντρα. Ετσι η φωτιά δεν έχει τη δυνατότητα να ανεβεί ψηλά και να κάψει τις κορυφές. Αν λοιπόν τα δέντρα έχουν χοντρό φλοιό όπως είναι η μαύρη πεύκη, τότε μπορούν με την έρπουσα πυρκαϊά να γλιτώσουν μια χαρά.
11. Ολα τα δέντρα καίγονται με τον ίδιο τρόπο;
Οχι βέβαια. Τα έλατα κατακαίονται γιατί έχουν λεπτό φλοιό. Επειδή ευδοκιμούσαν συνήθως σε ψυχρά και υγρά κλίματα δεν ανέπτυξαν μηχανισμούς άμυνας απέναντι στη φωτιά γι' αυτό και είναι πολύ δύσκολη η ανάπλαση του ελατοδάσους. Επίσης οι κουκουναριές καίγονται πιο δύσκολα από τα πεύκα αλλά δυστυχώς τις έχουμε εξολοθρεύσει. Ακόμη δυσκολότερα καίγονται τα κυπαρίσσια και τα πλατάνια. Τα διάφορα φυτά, όμως, όταν δεν παίρνουν όσο νερό χρειάζονται, όπως συμβαίνει σε εποχές ξηρασίας, στρεσάρονται και εκπέμπουν στο περιβάλλον αιθυλένιο, ένα εύφλεκτο αέριο, οπότε είναι ευκολότερο να ξεσπάσει φωτιά από το τίποτα.



12. Μήπως είναι καλύτερα η γη να είναι σπαρμένη και όχι δασωμένη;
Πολλοί θα συμφωνήσουν σε αυτό. Να έχουν όμως υπόψη τους ότι το δάσος παρέχει στους ανθρώπους αγαθά που δεν θα τους τα προσφέρει η καλλιεργημένη γη.
13. Γι' αυτό όλοι υποστηρίζουν πως το δάσος αποτελεί πνεύμονα οξυγόνου;
Ναι, αλλά εδώ κάνουν κάποιο λάθος. Το καθημερινό οξυγόνο μας δεν περιμένουμε να το πάρουμε από το δάσος, άλλωστε οι καλλιέργειες προσφέρουν περισσότερο. Η κυριότερη πηγή οξυγόνου είναι τα φυτά των θαλασσών.
14. Τι χρειάζεται για να εμφανιστεί μια φλόγα;
Καύσιμο-θερμότητα-οξυγόνο. Αυτό είναι το λεγόμενο τρίγωνο της φωτιάς. Οποιο από τα τρία αφαιρεθεί, παύει η φωτιά. Γι' αυτό και το νερό σβήνει τη φωτιά. Εχει πολύ μεγάλη ειδική θερμότητα σε σχέση με άλλα υλικά, και αυτό σημαίνει πως όταν βρεθεί στη φωτιά απομακρύνει πολύ γρήγορα τη θερμότητα από αυτήν και το τρίγωνο χάνει ένα από τα συστατικά του.
15. Γιατί όταν φυσήξουμε ένα αναμμένο κερί η φλόγα σβήνει εύκολα αλλά ο αέρας αντί να σβήνει τη φωτιά στο δάσος τη θεριεύει;
Και στις δύο περιπτώσεις χρειάζεται οξυγόνο για την καύση. Αλλά στην περίπτωση του κεριού με τη βοήθεια της θερμότητας δημιουργείται εξάχνωση της παραφίνης και αυτή είναι που καίγεται, αντιδρά δηλαδή με το οξυγόνο και παράγει φλόγα. Οταν όμως φυσήξουμε, διώχνουμε τον απαραίτητο θερμό αέρα μακριά και το καύσιμο που είναι οι ατμοί του κεριού, έτσι το τρίγωνο της φωτιάς χάνει τα δύο από τα τρία απαραίτητα συστατικά του. Αξίζει εδώ να αναφέρουμε ότι εκείνα τα κεριά που παιδεύουν μερικούς γιατί φαίνεται να μη σβήνουν με τίποτα διαθέτουν πρόσμειξη μιας ουσίας όπως το μαγνήσιο που παρουσιάζει πολύ χαμηλότερη θερμοκρασία καύσης και έτσι το φύσημα των ταλαίπωρων δεν κατεβάζει αρκετά τη θερμοκρασία ώστε να μην ξανανάψει το κερί. Αντίθετα, δυστυχώς, στη δασική φωτιά όταν το ξύλο ανάψει ο θερμός αέρας ανεβαίνει προς τα πάνω και ρουφάει άλλον από κάτω, προσθέτοντας οξυγόνο στο τρίγωνο της φωτιάς οπότε τη διατηρεί ή και την αυξάνει.
16. Ποια χώρα είναι σήμερα πιο μπροστά σε τεχνογνωσία γύρω από τις δασικές φωτιές;
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν εξελίξει ένα σύστημα με καθημερινές μετρήσεις για την ταχύτητα του ανέμου σε αναρίθμητα σημεία μέσα σε κάθε δάσος, για τη θερμοκρασία, την υγρασία ακόμη και των φύλλων, όσων είναι στα δέντρα και όσων έχουν πέσει κάτω, την κλίση του εδάφους, το ύψος της βροχής. Τα στοιχεία αυτά διοχετεύονται σε ένα πρόγραμμα που «τρέχει» σε υπολογιστή και ανά πάσα στιγμή είναι έτοιμες προειδοποιήσεις για πιθανή εκδήλωση πυρκαϊάς ενώ όταν έχει ήδη εκδηλωθεί φωτιά οι δασοπυροσβέστες εφοδιάζονται αυτόματα με χάρτες που όχι μόνο δείχνουν την τοπογραφία της περιοχής αλλά παρέχουν και προβλέψεις για τον δρόμο που πιθανόν να ακολουθήσουν οι φλόγες. Εχετε παρατηρήσει εσείς εδώ στην Ελλάδα έστω και έναν πυροσβέστη να πηγαίνει στο επίμαχο σημείο με τον χάρτη στο χέρι; Βέβαια στις Ηνωμένες Πολιτείες πιστεύουν πως είναι καλύτερα σε μερικές περιπτώσεις να βάζουμε μόνοι μας φωτιά στο δάσος.
17. Να βάζουμε μόνοι μας φωτιά; Τι άλλο θα ακούσουμε;
Στη Φύση από παλιά εκδηλώνονταν φωτιές από μόνες τους. Αυτό μερικές φορές γινόταν και για λόγους αυτοκάθαρσης και υγείας του δάσους, όταν για παράδειγμα, είχε συγκεντρωθεί πολύ νεκρό υλικό ή όταν πολλά έντομα και παράσιτα απειλούσαν την υγεία του δάσους. Τώρα οι άνθρωποι σκέπτονται να υποβοηθούν αυτή τη λειτουργία. Το άλλο που θα ακούσετε είναι ότι στην Αμερική σκοπεύουν να ξαναφέρουν πίσω τα λιοντάρια και τα άλλα μεγάλα ζώα που κάποτε κατοικούσαν εκεί, γιατί κατέληξαν έπειτα από σχετικές μελέτες με μαθηματικά μοντέλα ότι το δάσος είναι ένα τόσο κλειστό και ισορροπημένο σύστημα ώστε δεν μπορείς να θίξεις καμία παράμετρό του χωρίς να προκαλέσεις προβλήματα. 




18. Κάθε χρόνο όμως καίγονται όλο και περισσότερες εκτάσεις και εκεί. Γιατί;
Αυτό σχετίζεται με το ότι συσσωρεύεται πολλή ξυλεία και άλλο καύσιμο υλικό στα δάση. Κάτι που συμβαίνει και σε εμάς εδώ στην Ελλάδα αφού έχουν υποχωρήσει οι τιμές του ξύλου λόγω υπερπροσφοράς από τις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ και έτσι δεν μπαίνουν πια με την ίδια προθυμία ξυλοκόποι να μαζέψουν τα ξύλα. Ετσι δημιουργούνται ακόμη χειρότερες προϋποθέσεις για την ανάφλεξη του δάσους.
19. Υπάρχει κάτι πιο ανησυχητικό από τις φωτιές;
Ναι, η έλλειψη νερού που γίνεται όλο και μεγαλύτερη σε σημείο ώστε να φθάσουμε να μην έχουμε καν νερό για να τις σβήσουμε ενώ σε αυτή τη χώρα εξακολουθούμε να μην κάνουμε την παραμικρή προσπάθεια για οικονομία και ανακύκλωση. Λέγεται ότι θα παίρνουμε το νερό από τον βιολογικό καθαρισμό της Ψυττάλειας, αλλά ποιος είναι σίγουρος ότι θα είναι απαλλαγμένο από τα βαριά μέταλλα και τα άλλα επιβαρυντικά για το έδαφος στοιχεία; Η αλλαγή του κλίματος στην Ελλάδα με εμφάνιση όλο και μεγαλύτερης ξηρασίας και η απαίτησή μας να έρχεται το κράτος να σβήσει και την πιο μικρή φωτιά που μπορεί να σιγοκαίει ακριβώς δίπλα μας είναι ό,τι πιο ανησυχητικό.
20. Μήπως ήταν καλύτερα όταν οι άνθρωποι πίστευαν πως σε κάθε δέντρο κρύβεται και μια νύμφη;
Η αλήθεια είναι ότι ο φόβος φυλάει τα έρ(η)μα... Και η απόλυτη γνώση συχνά μας σπρώχνει προς τον κυνισμό. Παρ' όλα αυτά είμαστε ως είδος καταδικασμένοι να την κυνηγάμε, ακόμη και αν δεν μας κάνει αναγκαστικά καλύτερους...
Τι είναι δάσος;
Είναι σύστημα στοιχείων και διαδικασιών που βρίσκονται σε αρμονική ισορροπία μεταξύ τους. Τέτοια στοιχεία είναι τα φυτά, τα έντομα, τα πουλιά, τα ερπετά, διάφορα τετράποδα, αλλά και εδάφη, νερό, αέρας, φωτιά. Ως διαδικασίες θεωρούμε τις σχέσεις που έχουν αυτά μεταξύ τους. Δηλαδή τις εντάσεις ακόμη και τους «ανταγωνισμούς» τους για την επιρροή στον χώρο, τη σχέση του εδάφους με το νερό, τη σχέση των φυτών με το έδαφος, τη σχέση της φωτιάς με τα φυτά και τα ζώα. Ολο αυτό το σύστημα το υποδιαιρούμε μερικές φορές σε μικρότερα για να έχουμε συγκεκριμένες πληροφορίες, τις οποίες θα χρησιμοποιήσουμε για προστασία και διαχείριση. Αυτός ο διαχωρισμός είναι τεχνητός γιατί και ένας θάμνος ή ένα φρύγανο συμμετέχει στη διαμόρφωση του παγκόσμιου κλίματος και πρέπει να συνειδητοποιήσουμε το εξής: τα δάση που κάηκαν εδώ τα στερείται αυτή τη στιγμή ολόκληρη η Γη.
Τι δεν είναι δάσος;
Τα δέντρα μόνα τους. Τα οικόπεδα μέσα στα δέντρα. Και γενικά ό,τι αντιμετωπίζει την ιδέα του δάσους μεμονωμένα και αποσπασματικά.
Για τη συγκέντρωση του παραπάνω υλικού εκτός των άλλων πολύτιμη υπήρξε η βοήθεια του συμβούλου Περιβάλλοντος κ. Ηλ. Αποστολίδη, του μηχανικού-χωροτάκτη κ. Κ. Τσίπηρα, των πρακτικών από την ημερίδα με θέμα «Δασικές πυρκαϊές» της 20.7.2007 και της σχετικής εργασίας «Fire in the Garden» του Stephen Payne.
* Διαβάστε περισσότερα για το πώς καίγονται τα δάση στις «Νέες Εποχές».


Α. ΓΑΛΔΑΔΑΣ 
ΠΗΓΗ:http://www.tovima.gr/science/article/?aid=183332 , https://gifer.com/en/19Oj
ΔΗΜΟΣΙΕΥSH    02/09/2007 00:00  BLACK FOREST